Kobieta w ciąży, którą dyscyplinarnie zwolniono z pracy, bo w ciągu 3 dni nieobecności nie przyniosła zwolnienia lekarskiego, powinna mieć dostatecznie dużo czasu na złożenie skargi w sądzie; także na żądanie od firmy odszkodowania - orzekł w czwartek Europejski Trybunał Sprawiedliwości.

Zdaniem ETS 15 dni na złożenie skargi o unieważnienie zwolnienia z pracy, to za krótko "by móc skutecznie zasięgnąć porady prawnej, sformułować i złożyć skargę o przywrócenie do pracy w przedsiębiorstwie". Taki termin przewidują przepisy obowiązujące w Luksemburgu.

"Pracownice w ciąży, które niedawno urodziły dziecko czy karmią je piersią powinny być szczególnie chronione przed konsekwencjami niezgodnego z prawem rozwiązania stosunku pracy" - poinformowało w komunikacie w czwartek PAP Biuro Prasowe ETS.

ETS rozpoznawał sprawę Virginiii Pontin, pracownicy luksemburskiego przedsiębiorstwa T-Comalux. W styczniu 2007 r. doręczono jej pismo wypowiadające stosunek pracy ze skutkiem natychmiastowym. Pracodawca argumentował, że przyczyną zwolnienia było "ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych”, czyli nieusprawiedliwiona nieobecność w pracy przez ponad trzy dni. Następnego dnia po otrzymaniu wypowiedzenia, kobieta przyniosła zaświadczenie, że jest w ciąży.

Twierdziła, że pracodawca nie mógł rozwiązać z nią umowy, gdyż - zgodnie z prawem - podlega ochronie. Pracodawca nie zmienił zdania, więc zwolniona pracownica wniosła skargę do luksemburskiego sądu. Żądała stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie rozwiązania z nią umowy o pracę.

Sąd miał wątpliwości, czy luksemburskie przepisy, wprowadzające krótki termin do wniesienia przez pracownice w ciąży skargi na decyzję pracodawcy jest zgodne z prawem unijnym. Termin ten wynosi bowiem zaledwie 15 dni, co według sądu powoduje, że pracownica w ciąży nie może skutecznie dochodzić swoich racji, np. wnieść przeciwko pracodawcy skargi o odszkodowanie.