Legenda mówi, że jej wynalazcą był Archytas z Tarentu, filozof i matematyk żyjący na przełomie Vi IV w. p. n.e, który prowadził liczne dysputy ze swym przyjacielem Platonem. Gdy dorobił się gromadki dzieci, przeszkadzały mu one w filozoficznych rozmowach.

Postanowił je czymś zająć. Z suchego, twardego drewna skonstruował pierwszą na świecie grzechotkę.

Zabawka niemowlęca grzechocząca przy potrząsaniu szybko zdobyła popularność. Do jej wyrobu zaczęto stosować glinę, dzięki czemu mogła ona przyjmować najróżniejsze kształty takie jak gruszka, stożek, ptak lub serce. Środek jej wypełniano drobnymi kamykami.

W starożytnej Grecji grzechotki wykonywane były z gliny, miały kształt kuli bądź figurki zwierzęcej. W Rzymie natomiast, obok terakotowych znane były jeszcze grzechotki w formie brązowych obręczy, obwieszonych dzwoneczkami. Całą masę takich zabawek odnaleziono w czasie prac wykopaliskowych w Biskupinie.