Legenda mówi, że jej wynalazcą był Archytas z Tarentu, filozof i matematyk żyjący na przełomie Vi IV w. p. n.e, który prowadził liczne dysputy ze swym przyjacielem Platonem. Gdy dorobił się gromadki dzieci, przeszkadzały mu one w filozoficznych rozmowach. Postanowił je czymś zająć. Z suchego, twardego drewna skonstruował pierwszą na świecie grzechotkę.

Zabawka niemowlęca grzechocząca przy potrząsaniu szybko zdobyła popularność. Do jej wyrobu zaczęto stosować glinę, dzięki czemu mogła ona przyjmować najróżniejsze kształty takie jak gruszka, stożek, ptak lub serce. Środek jej wypełniano drobnymi kamykami.

W starożytnej Grecji grzechotki wykonywane były z gliny, miały kształt kuli bądź figurki zwierzęcej. W Rzymie natomiast, obok terakotowych znane były jeszcze grzechotki w formie brązowych obręczy, obwieszonych dzwoneczkami. Całą masę takich zabawek odnaleziono w czasie prac wykopaliskowych w Biskupinie.

Grzechotka oprócz funkcji zabawowej, pełniła też rolę magiczno - kultową, swym hałasem miała odpędzać złe moce, choroby i inne nieszczęścia.

To nie tylko zabawka, ale również najprostszy instrument muzyczny z grupy idiofonów. Instrument ludowy występujący głównie na terenie Europy, ale znany również w Azji, gdzie używany jest przy obrzędach kultowych. Ma także znaczenie edukacyjne. Niemowlę wodząc za jej odgłosem wyostrza swój słuch. Natomiast dla starszych dzieci wykorzystywana jest w zajęciach muzycznych, mających kształtować wyczucie rytmu.

Współcześnie grzechotka produkowana jest z najróżniejszych materiałów, najczęściej z plastyku, dzięki czemu może przybierać różnorodne wzory i formy. Jednak nadal jest pierwszą i najpopularniejszą zabawką dla nowo narodzonego dziecka.

na

Komentarze (0)

Śledź komentarze tego artykułu

Twój Komentarz

mniejszy | większy

Subskrybuj przez mail (Wyłącznie zarejestrowani użytkownicy)

Poniżej Wpisz Kod bezpieczeństwa