Aby organizm dziecka mógł się prawidłowo rozwijać i budować nowe tkanki, musi otrzymywać odpowiednią ilość materiałów, potrzebnych do tej budowy, w postaci różnorodnych składników odżywczych występujących w pożywieniu.
Na pokrycie całkowitego zapotrzebowania organizmu składa się ponad 40 substancji (związków chemicznych), występujących w produktach spożywczych (białka, tłuszcze, węglowodany, witaminy i składniki mineralne). Ich odpowiednia kompozycja składa się na zdrową, zbilansowaną dietę.
Prawidłowo zbilansowana dieta powinna być urozmaicona, lekkostrawna, zakładająca 4 – 5 posiłków dziennie, spożywana w odpowiednich porach i proporcjach. I tak pierwsze śniadanie powinno stanowić 25-30% wartości energetycznej całodziennej racji pokarmowej, II śniadanie 5-10%, obiad 30-35%, podwieczorek 5-10%, kolacja 20-25%. Spożywanie posiłków w innych proporcjach bądź rzadziej może wiązać się z nadmiernym gromadzeniem energii i w konsekwencji powstawaniem otyłości, lub z przeciwieństwem otyłości – niedożywieniem.
Znaczenie wapnia i witaminy D w diecie dzieci
Wapń jest podstawowym składnikiem budulcowym szkieletu człowieka. 90% masy kostnej powstaje w dwóch pierwszych dekadach życia. Poziom wapnia ma znaczenie we wczesnym okresie rozwoju dziecka, bowiem determinuje poziom tego minerału w późniejszych okresach rozwoju. Badania wykazują, że polskie dzieci otrzymują tylko 70% zalecanej ilości witaminy D i wapnia! Niemowlęta i małe dzieci, spożywające przede wszystkim pokarmy mleczne, w naturalny sposób zapewniają sobie wystarczającą podaż wapnia i witaminy D. Niedobory wapnia w 1. roku życia praktycznie nie występują, za wyjątkiem dzieci chorych. Badania dietetyków wskazują natomiast, że im starsze dziecko, tym większe ryzyko niedoborów wapnia w diecie i tym niższe jego średnie spożycie w stosunku do potrzeb. Już w wieku 3-5 lat, zaledwie 55% dzieci osiąga optymalne spożycie wapnia w diecie, a wśród nastolatków ten odsetek spada nawet do 30%.
