Poród zakończony cesarskim cięciem odbywa się ze względów medycznych. Lekarz położnik podejmuje taką decyzje, jeśli akcja porodowa trwa zbyt długo i zagraża życiu matki i dziecka.

Cięcia cesarskie są coraz bezpieczniejsze ze względu na postęp medycyny, ale są  nienaturalnym i ryzykownym sposobem porodu. Mimo to operacja z otwarciem jamy brzusznej, wiążąca się z ryzykiem powikłań po znieczuleniu, krwotoku, zakażenia, uszkodzenia narządów wewnętrznych, np. pęcherza moczowego, czy problemów z karmieniem piersią. Dlatego cesarskie cięcie powinno być wykonywane jedynie wtedy, gdy istnieją ku temu wskazania.

Wskazania do cesarskiego cięcia:

• brak postępu w akcji porodowej i grożąca zamartwica dziecka
• zwężenie miednicy po badaniu ultrasonograficznym, po ocenie wielkości główki dziecka, a szerokością miednicy. Badanie odbywa się przed porodem lub w czasie jego trwania
• zaburzenie tętna płodu grożące niedotlenieniem dziecka
• rozwijające się zakażenie wewnątrzmaciczne
• krwotok spowodowany zbyt wczesnym oddzieleniem się łożyska lub łożysko przodujące. jeśli jest zbyt nisko ułożone i całkowicie lub częściowo zakrywa ujście szyjki macicy
• wypadnięcie pępowiny i braku dopływu krwi do dziecka
• stres i odczuwalny ból rodzącej może doprowadzić do niedotlenienia dziecka
• wadliwe manewry dziecka, podczas przejścia przez kanał rodny jak ułożenie poprzeczne lub skośne
• okręcenie pępowiną
• wcześniejsze operacja na macicy
• pęknięcie blizny po poprzednim cięciu
• duże dziecko
• ciąże bliźniacze
• wiek rodzącej