Mają rację ci, którzy twierdzą, że śpiew umuzykalnia dzieci. Mylą się jednak bardzo ci, którzy uważają, że na tym aspekcie rozwoju funkcje śpiewu się kończą.

Wielu badaczy, naukowców, nauczycieli i wychowawców podkreśla szczególne znaczenie śpiewu w rozwoju człowieka. Tak, człowieka, bo nie tylko małego dziecka, ale również osób dorosłych. Dlatego pragnę dać pod rozwagę różne dziedziny życia, na które oddziałuje to artystyczne wyrażenie siebie.

Wpływ śpiewu można rozdzielić na dwa sposoby: oddziaływanie bezpośrednie i pośrednie. Do wpływu bezpośredniego zaliczymy te aspekty, które zachodzą w ciele, czy też w psychice człowieka bezpośrednio pod wpływem śpiewania. Do wpływu pośredniego natomiast zaliczymy te aspekty, które zaistnieją pod wpływem nastroju powstałego na skutek muzykowania głosem.

Innym podziałem, wynikającym również z powyższego, będzie wpływ na rozwój fizyczny (physis) oraz równocześnie zachodzący rozwój psychiczno -emocjonalny (psyche).  Znamienny tutaj jest fakt, że niezależnie od kierunku rozpatrywania śpiew równocześnie wpływa na różne aspekty naszej osobowości i niezależnie od wieku wytwarza energię będącą motorem rozwoju emocjonalnego i psychofizycznego. Zatem śpiew równocześnie wpływa na różne kategorie ludzkiego rozwoju.

Rozważając rozwój fizyczny dzieci zauważamy, że pod wpływem śpiewu rozwijają się i usprawniają układy oddechowy, krążenia, trawienny i nerwowy, co ma dalsze konsekwencje w mechanizmach funkcji życiowych związanych z muskulaturą ciała. Dzieci zwykle w sposób naturalny łączą śpiew z ruchem podkreślając rytm zawarty w piosence. Skłonność ta, dobrze wykorzystana przez mądrego rodzica, czy wychowawcę, prowadzi do usprawnienia ciała i kształtowania prawidłowej postawy.