Stan w jakim noworodek przychodzi na świat jest informacją o jego rozwoju prenatalnym, doświadczeniach w brzuchu mamy i w okresie okołoporodowym.

Ten stan ma ogromne znaczenie na całe życie. Dziecko od pierwszych chwil po porodzie ma ogromny wachlarz możliwości informowania o swoich potrzebach, o odczuwanym komforcie lub stresie. Umiejętność rozpoznawania sygnałów wysyłanych przez noworodka umożliwia rodzicom zapewnienie mu odpowiednich warunków do rozwoju emocjonalnego, fizycznego, społecznego, a w przyszłości do satysfakcjonującego życia.

Językiem komunikacji niemowlęcia jest jego stan lub zachowanie.Stan noworodka już w pierwszych minutach życia ocenia skala Apgar (1956). Jednak ocena ta ma dość ograniczone znaczenie w rokowaniach na przyszłość. Maksymalny wynik nie jest gwarancją prawidłowego rozwoju. Jednak obniżona punktacja jest wczesnym sygnałem o konieczności prowadzenia starannej i długofalowej obserwacji, zwłaszcza u dzieci ryzyka.     Doświadczenia terapeutyczne wskazują, że konsekwencje wczesnych objawów obniżonych możliwości noworodka mogą ujawnić się w późniejszych tygodniach, miesiącach, a nawet latach życia.  

Dziecko ma ogromne możliwości adaptacyjne już w chwili przyjścia na świat. Noworodek już od pierwszej godziny po porodzie ma umiejętność odcinania się od nadmiaru wrażeń, potrafi wodzić wzrokiem, słuchać i poszukiwać usłyszanego dźwięku. Reaguje na widok twarzy, rozpoznaje głosy rodziców, ma liczne umiejętności ruchowe i społeczne. Znając te możliwości, rodzice mogą szybciej i dokładniej poznać i zrozumieć swoje dziecko, nawiązać z nim bliski kontakt i prowadzić bardzo czytelną komunikację.     Stan i samopoczucie dziecka wpływa na jego zachowanie i rozwój.