Zgodnie z najnowszymi doniesieniami witamina D powinna być stosowana już od pierwszych dni życia w dawce 400 j.m. u niemowląt, dzieci i młodzieży do 18 r.ż. oraz 800 j.m. u osób do 65 r.ż.

Debata dotycząca suplementowania i dawkowania witaminy D w wieku niemowlęcym i w życiu dorosłym jest stale w toku. Zarówno zalecenia światowe, jak i polskie ulegają zmianom. Zgodnie z najnowszymi doniesieniami witamina D powinna być stosowana już od pierwszych dni życia w dawce 400 j.m. u niemowląt, dzieci i młodzieży do 18 r.ż. oraz 800 j.m. u osób do 65 r.ż. Taka dawka powinna być utrzymana przez cały rok, jeśli w miesiącach letnich brak odpowiedniej syntezy skórnej witaminy D.

Badania przeprowadzone w Polsce wykazały, że niedobory witaminy D występują u 30% młodzieży oraz 70% młodych kobiet. Taki stan jest spowodowany obniżeniem syntezy skórnej, stylem życia, używaniem filtrów UV oraz niedostateczną podażą witaminy D w diecie. Niedobory witaminy D mogą ograniczać wzrost i wiązać się z krzywicą u dzieci oraz powodować szereg chorób metabolicznych w wieku późniejszym.

Źródła witaminy D

Synteza skórna

Organizm ludzki posiada zdolność syntezy witaminy D. Jej efektywność uzależniona jest jednak od czynników, takich jak: szerokość geograficzna, pora roku, pora dnia, grubość pokrywy chmur, stopnia zanieczyszczenia powietrza, czasu i powierzchni ciała poddanej ekspozycji słonecznej, stosowanej ochrony przeciwsłonecznej (kremy z filtrami, odzież), wieku, pigmentacji skóry.