Historia wykorzystywania srebra w celach leczniczych sięga tysięcy lat wstecz. Dostępne niegdyś jedynie ‘możnym tego świata’ , dziś jest cenionym ze względu na swoje niezrównane właściwości składnikiem stosowanych powszechnie leków i kosmetyków.

Już ponad cztery tysiące lat temu dostrzeżono specyficzne właściwości srebra. Uważano je za metal o magicznym działaniu, chroniący przed złymi duchami. W wielu zakątkach świata przechowywano żywność u naczyniach pokrytych srebrem,  co przedłużało ich trwałość i świeżość. Cywilizacja grecka i babilońska odkryły także dezynfekujące działanie tego metalu, a Rzymianie jako pierwsi udokumentowali i opublikowali metody jego użycia w celach medycznych.

Na przestrzeni wieków kontynuowano korzystanie z dobrodziejstw tego kruszcu. Średniowieczni medycy używali go jako pomoc w leczeniu otwartych ran. Srebrne sztućce pomocne były przy wykrywaniu arszeniku w potrawach (w zetknięciu z arszenikiem srebro czernieje) a ssanie srebrnej łyżeczki według niektórych chroniło przed zarazą. Ostatnia z praktyk jest zresztą znana do dziś, jako metoda łagodzenia objawów opryszczki. Od niej wzięło początek powiedzenie ”urodzony ze srebrna łyżeczką w ustach”, które oznaczało tyle co „w czepku urodzony” i określało ludzi bogatego stanu, chronionych przed chorobami.

Do dziś srebro stosowane jest również w mającej ponad 4000 lat tradycji medycynie ajuwerdyjskiej.  Teoria głosi, że stosowane na skórę czyste metale wywołują reakcję elektromagnetyczną i dzięki temu działają  nawet na głęboko położone tkanki. Dlatego tez srebro nazywane jest czasami 'srebrnym pociskiem'.

Współcześni naukowcy potwierdzili teorie naszych przodków. Od 1938 roku srebro było w powszechnym użyciu jako skuteczny składnik leczniczy, zwalczający ok. 650 rodzajów szkodliwych mikroorganizmów. Ma ono silne działanie bakteriobójcze i przeciwzapalne, a dzięki temu, że jego jony wchodzą w reakcje z błoną komórkową drobnoustrojów- działa antyseptycznie.