Każdy z nas ma jakieś niedoskonałości, nie ma ludzi idealnych. A jednak czasem tak ciężko jest się z tym pogodzić.
Bywa, że w biegu do osiągnięcia idealnej wagi, idealnego ciała, czy idealnego wyglądu, gubimy po drodze wszystko inne. Skąd w nas tak wiele pogardy dla własnego ciała?
Wygląd to nie wszystko
„Brak akceptacji własnego ciała, może wynikać z problemów z samooceną i zaniżonym bądź chwiejnym poczuciem własnej wartości, lękiem przed odrzuceniem, poczuciem, że nie jest się wystarczająco dobrym.” - mówi na łamach Wellnessday.eu Aleksandra Szygendowska, psycholog. Tymczasem budowanie poczucia własnej wartości jedynie na wyglądzie to najkrótsza droga do kompleksów i kiepskiego samopoczucia – ciało zmienia się wraz z wiekiem, starzeje się, zużywa – to naturalny biologiczny proces, któremu podlegamy. Jeżeli nie będziemy w stanie akceptować tych zmian, fatalnie przełoży się to na postrzeganie siebie, i stanie źródłem ataków i pretensji do ciała, że nie jest wystarczająco dobre.
AGATA, 38lat: Nienawidzę swojego ciała, ale muszę je nosić, bo nie mam innego. Czasem marzę o tym, że biorą mnie do takiego programu, odsysają tłuszcz, robią operacje plastyczne, fryzury, bajery i wychodzę taka zjawiskowo piękna, szczupła ja, a wszystkim szczęki opadają. Tak marzę o tym.
Rola mediów
Ogromną rolę w postrzeganiu siebie i własnych niedoskonałości odgrywają media – prasa, telewizja zarzucają nas sylwetkami wyretuszowanych, sztucznych kobiet, czasem o tak komputerowo wydłużonych nogach, że w rzeczywistości miałyby problem z poruszaniem się. Jeżeli młoda dziewczyna, czy kobieta nie ma w sobie zbudowanego poczucia własnej wartości, staje się niezwykle podatna na kreowany przez media wizerunek idealnej kobiety. „Wiele dziewcząt, z którymi mam zawodowo kontakt, choć może to wydawać się zaskakujące, nie zdaje sobie w żadnym stopniu sprawy z tego, iż dziewczyna prezentowana na zdjęciu w magazynie, to efekt pracy sztabu nie tylko stylistów, makijażystów i fotografów, ale przede wszystkim przeróbki komputerowej.” - podkreśla specjalistka.
AGNIESZKA 36 lat: Jestem gruba, ale to geny. Moja mama też jest gruba. I ojciec. Męża też mam grubego. Nasz syn też ma nadwagę. Załatwiłam mu zwolnienie z wf-u. Po co ma się dzieciak męczyć, pamiętam jaka to dla mnie była męczarnia bieganie wśród chudzielców.
Zaczyna się w dzieciństwie
Budowanie świadomości swojego ciała to proces, który rozpoczyna się już w dzieciństwie i stąd też powstają pewne wzorce myślenia o sobie i o swoim ciele. Sylwia Prusakiewicz-Kucharska, logopeda i pedagog, na łamach Wellnessday.eu, zauważa, że „do pewnego wieku dziecko nie przejmuje się wcale tym, jak wygląda, nie porównuje się z innymi. Cieszy się swoim ciałem, o ile rodzice, opiekunowie dają mu swobodę ruchu, pielęgnują je z miłością, ofiarowują dotyk, czułość, bliskość.” Natomiast jeżeli brakuje owych pozytywnych bodźców, dziecko najpierw czuje że coś jest z nim nie tak, a potem przekłada to na myślenie o sobie i o swoim ciele. Co jeszcze?Obserwujemy zachowanie rodziców, sposób w jaki odnoszą się do siebie samych, siebie nawzajem i do dzieci. „Dzieci obserwują nasz styl życia. To jak jemy, co jemy, ile śpimy, czy/ ile palimy, pijemy, jak traktujemy swoje ciało.” - mówi z kolei Beata Markowska, coach akredytowany przez ICC. - „Dziecko, które wyrasta w klimacie niedbania o potrzeby ciała, w sposób lekceważący będzie odnosić się do jego potrzeb.”.
Jak zatem polubić siebie, pokochać swoje ciało? Jak przekazać dzieciom pozytywne wzorce?
Zapraszamy do czytania wywiadów z ekspertami i artykułów na łamach kobiecego portalu Wellnessday.eu, zakładka Akcja MOJE CIAŁO TO JA.
Patronat medialny nad akcją objęli:
Portal Baby-shower.pl. Portal Owulacja.pl, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Komputery cyklu Ladycomp.pl, Producent kosmetyków naturalnych Bielenda
|
< poprzedni artykuł Kolposkopia – szybka i skuteczna ocena zdrowia kobiety |
następny artykuł > Śniadanie z płatkami cynamonowymi |
|---|
| Zobacz również | |||
|---|---|---|---|
|
